Functie en Anatomie van het Bekken

Het bekken – basis en betekenis

Het woord pelvis betekent letterlijk “kom” of “bekken” in het Latijn. En dat is niet toevallig: het bekken vormt een centrale, dragende structuur in het lichaam. Tegelijk is het een zeer beweeglijk gebied, dat voortdurend reageert op wat er boven (romp, wervelkolom) en onder (benen, voeten) gebeurt.

Het bekken vormt een gesloten benige ring en bestaat uit:

• Het sacrum (heiligbeen)

• Twee bekkenhelften

Elke bekkenhelft bestaat uit drie botten die in de loop van onze ontwikkeling met elkaar vergroeien:

• Het ilium (darmbeen)

• Het ischium (zitbeen)

• Het pubis (schaambeen)

Samen vormen deze botten een stevig, maar dynamisch geheel.

Het bekken herbergt het zwaartepunt van het lichaam en is een belangrijke initiatiefnemer van beweging. Het verbindt de benen met de wervelkolom en maakt deel uit van het lichaam als tensegrity-systeem: een systeem waarin spanning en compressie elkaar voortdurend in balans houden.

Omdat het bekken zo centraal ligt, kunnen kleine disbalansen hier al snel leiden tot compensaties elders in het lichaam. Een goed geïntegreerd, beweeglijk bekken vormt daarom een essentiële basis voor gezonde, efficiënte en ontspannen beweging.